Geen categorie

Ik ben er weer. Alweer.

Ha! Een eeuwigheid geleden plaatste ik hier voor het laatst een bericht. Niet omdat ik gestopt ben met bloggen of er geen zin meer in had, maar puur omdat ik het schrijven op de een of andere manier een beetje verleerd was. Er zijn zoveel onderwerpen waar ik wat over te delen heb en wat dat aangaat heb ik inspiratie te over. Maar. Het op papier (of op telefoon of op laptop) zetten ervan.. Ik ben en blijf een tikkeltje perfectionistisch en ik post alleen iets wanneer het door mijn grondige keuring komt. Ik heb afgelopen half jaar (langer zelfs?) af en toe wel geschreven, maar werkelijks niets kwam door mijn keuring. Om moedeloos van te worden.

Ik geef mijn brein maar de schuld

Misschien ligt het aan mijn brein, die inmiddels alweer zeven maanden gebukt gaat onder heftige zwangerschapshormonen. Deze keer niet zozeer op emotioneel vlak, maar vooral op het vlak van warrigheid, zwangerschapsdementie, onhandigheid en verlies van intelligentie. Je zal het maar hebben. Afgelopen maandag stond ik ‘s middags bij de verloskundige terwijl ik ‘s avonds een afspraak had. Kon ik ‘s avonds weer terugkomen omdat ze mijn antiD prik niet bij zich hadden. Ik bedoel maar.

Toch wil ik weer schrijven

Maar goed. Inmiddels wint mijn zin in schrijven het van mijn perfectionisme (die waarschijnlijk ook nog eens gewoon nergens op slaat). Ik wil het bloggen toch maar weer eens gaan oppakken (die drempel wordt steeds hoger naar mate de tijd verstrijkt). Omdat ik het juist zo lekker vind om van me af te schrijven én omdat ik afgelopen week weer geïnspireerd ben om mijn kijk op de wereld te delen met iedereen die het maar wil lezen. Daarnaast zit ik weer helemaal in de flow van minimaliseren, bezuinigen, consuminderen, eenvoudiger leven en ben ik de uitdaging weer aangegaan om mijzelf heel veel schermtijd (in de zin van social media) te ontnemen. Lekker dubbel, want blogjes tikken is ook schermtijd, maar wat mij betreft heel andere schermtijd dan nutteloos door facebook scrollen. Ondanks dat ik dat zelf lekker nutteloos vind, vind ik het namelijk verrekte moeilijk om het niet te doen.

Genoeg inspiratie dus!

Alleen bovenstaande is al een wereld aan inspiratie voor me om flink over te schrijven en dan komt daar ook nog bij dat ik nog steeds moeder ben van een inmiddels heuse peuter én dat er nog een tweede spruit aankomt. Genoeg om over te schrijven dus. Neem me mijn zwangerschapsintelligentie niet kwalijk! Nog ruim twee maanden zwangeren en nog dik negen maanden ontzwangeren en heel heel heel misschien komt die intelligentie dan wel weer terug. Vergeef het me! En tot snel!

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *